انسان را براى رسيدن به هدف و مقصود واقعى حركت مىدهد . ولى ميان اين علم و عمل چيزى به نام « نفس » وجود دارد كه حضرت امير ( ع ) آن را اين چنين توصيف كرده و مىفرمايد : « النَّفْسُ حَرُون » . آن گونه كه در لغت آمده است ، « حرون » به معناى چهار پاى چموش است كه نمىخواهد از راكب خود اطاعت كرده و تمكين كند ؛ « 1 » از اين رو معنا چنين مىشود :

--> ( 1 ) . قَالَ عَلِى بْنُ الْحُسَيْنِ 8 : الْعَقْلُ دَلِيلُ الْخَيْرِ وَ الْهَوَى مَرْكَبُ الْمَعَاصِى . ( إرشاد القلوب ، ج 1 ، باب 13 ، ص 49 ) عقل راهنماى خير و خوبى است و هواى نفس مركب گناهان است . قَالَ أَبُوالْحَسَنِ الهادى ( ع ) : الرَّاكِبُ الْحَرُونِ أَسِيرُ نَفْسِهِ . ( بحارالأنوار ، ج 75 ، باب 28 ، ص : 365 ) هر كس اسير نفس باشد سوار بر مركب چموش است .